อักษรที่ไม่ค่อยได้ใช้และกลุ่มพยางค์
ดูตำแหน่งปุ่มเหล่านี้บนผังแป้นพิมพ์เต็ม
ในพยัญชนะไทย 44 ตัว มีกลุ่มที่เจอน้อยกว่าในงานเขียนทั่วไป เช่น ฆ, ฌ, ฎ, ฏ, ฐ, ฑ, ฒ, ณ, ญ, ฬ, ฤ, ฮ และอีกบางตัว มักอยู่ในคำยืมจากบาลี สันสกฤต คำพิธีการ หรือคำนามเฉพาะ หลายตัวอยู่ในเลเยอร์ Shift เพราะไม่ได้ใช้บ่อย ถ้าเจอกลางคำแล้วไม่รู้ตำแหน่ง เรามักต้องยกมือออกจากแป้นเพื่อมองหา ซึ่งทำให้จังหวะหายไปหลายวินาที
ทำไมจึงสำคัญ
ถึงอักษรกลุ่มนี้จะไม่ได้เจอบ่อยในข้อความประจำวัน แต่จะรวมตัวกันในบางบริบท เช่น ภาษาเชิงศาสนาและพิธีการ ภาษาวิชาการ ชื่อคน ตำแหน่ง หรือคำยืม ถ้าคุณทำงานกับเอกสารทางการ งานวิชาการ หรือทะเบียนชื่อ จะเจอตัวเหล่านี้เรื่อยๆ แค่รู้ตำแหน่งคร่าวๆ ของ ณ หรือ ญ ก็ช่วยลดเวลาค้นหาได้มาก แม้ยังไม่คล่องเท่าพยัญชนะทั่วไปก็ตาม
ตำแหน่งของตัวอักษร
บนแป้นเกษมณี พยัญชนะที่ไม่ค่อยได้ใช้กระจายอยู่ดังนี้: ฆ บน Shift+S (ฐานคือ ห), ฌ บน Shift+G (ฐานคือ เ), ณ บน Shift+I (ฐานคือ ร), ญ บน Shift+P (ฐานคือ ย), ฎ บน Shift+E (ฐานคือ ำ), ฑ บน Shift+R (ฐานคือ พ), ฒ บน Shift+Comma (ฐานคือ ม), ฐ บน Shift+BracketLeft (ฐานคือ บ), ฬ บน Shift+Period (ฐานคือ ใ), ฤ บน Shift+A (ฐานคือ ฟ), ฮ บน Shift+V (ฐานคือ อ) การกระจายไม่ใช่แบบสุ่ม — พยัญชนะที่ไม่ค่อยได้ใช้มักใช้แป้นร่วมกับพยัญชนะที่พบบ่อยกว่าที่เทียบเคียงกัน: ฆ (เพดานอ่อน) ใช้แป้นร่วมกับ ห (พยัญชนะทั่วไป), ณ ใช้แป้นร่วมกับ ร ใช้ตรรกะการจับคู่นี้เป็นตัวช่วยจำ
เทคนิคการพิมพ์
- เรียนรู้พยัญชนะที่ไม่ค่อยได้ใช้เป็นการเชื่อมโยงคำ-แป้นแทนที่จะเป็นการฝึกแยก คำว่า ณรงค์ (ชื่อไทยทั่วไป) ตรึง ณ บน Shift+I; กษัตริย์ (กษัตริย์) ตรึง ษ บน Shift+K และ ตริ เป็นรูปแบบกลุ่มพยางค์
- ใช้กฎ Shift มือตรงข้ามอย่างสม่ำเสมอ: ฆ คือ Shift+S (แป้นมือซ้าย → Shift ขวา), ณ คือ Shift+I (แป้นมือขวา → Shift ซ้าย) กฎยศาสตร์ไม่มีข้อยกเว้นสำหรับพยัญชนะที่ไม่ค่อยได้ใช้
- ไม่จำเป็นต้องฝึกพยัญชนะที่ไม่ค่อยได้ใช้ให้คล่องเท่าตัวที่ใช้ทุกวัน เป้าหมายคือจากค้นหาสิบวินาทีให้เหลือสองวินาที ไม่ใช่ต้องอัตโนมัติทุกตัว ใช้เวลาฝึกกับคำที่มีตัวเหล่านี้จริงๆ จะคุ้มกว่า
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อยคือพอเจอตัวที่ไม่คุ้นก็ยกมือทั้งสองออกจากแป้นเพื่อหาแป้นใหม่ ทำให้ตำแหน่งมือหายไปเลย พยายามให้มือหนึ่งยังอยู่ใกล้แถวเหย้า แล้วขยับเฉพาะนิ้วหรือมือที่ต้องค้นหา อีกอย่างคือสับสนตัวในเลเยอร์ Shift กับตัวพื้นฐานบนแป้นเดียวกัน เช่น ตั้งใจพิมพ์ ฌ แต่กด G เฉยๆ เลยได้ เ เพราะลืม Shift ช่วงแรกกับอักษรที่ไม่ค่อยได้ใช้ให้เช็ก Shift ชัดๆ และอย่าแทนตัวสะกดด้วยพยัญชนะที่เสียงคล้ายกัน เพราะภาษาไทยยึดรูปสะกดตามแบบแผน ไม่ใช่เสียงอย่างเดียว
คู่มือที่เกี่ยวข้อง
พยางค์ไทยมีลำดับการกดแป้นที่ค่อนข้างชัดเจน เมื่อเริ่มพิมพ์ทั้งพยางค์เป็นจังหวะเดียว แทนที่จะหยุดคิดทีละตัวอักษร ความเร็วจริงๆ จะเริ่มเกิดขึ้น
การกด Shift ค้างไว้จะเปิดชุดอักษรไทยอีกชุดบนเกือบทุกแป้น กฎสำคัญคือใช้ Shift ด้วยมือตรงข้ามกับแป้นเป้าหมายเสมอ วิธีนี้ช่วยให้มือสบายและจังหวะสม่ำเสมอ
สี่เครื่องหมายนี้ทำหน้าที่ต่างกันชัดเจน ทั้งสระผสม เครื่องหมายสระสั้น ทัณฑฆาต และนิคหิต ถ้าเข้าใจว่าแต่ละตัวใช้ทำอะไร ก็จะจำตำแหน่งบนแป้นได้ง่ายขึ้น